کافه حزب الله

وبلاگی درباره‌ی همه چیز؛ با یک نگاه انقلابی

کافه حزب الله

وبلاگی درباره‌ی همه چیز؛ با یک نگاه انقلابی

تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری است
راه‌رو گر صد هنر دارد توکل بایدش
--
زخون جگر پاکِ پاکم کنید سپس عاشق سینه چاکم کنید
به تیغ محبت هلاکم کنید به صحن ابوالفضل خاکم کنید
که خاکم دهد بوی مشک و عبیر
امیری حُسَینٌ وَ نعِمَ الامیر
-
به هر کوی و هر بزم و هر انجمن سرم خاک پای حسین و حسن
پدر در دوگوشم سرود این سخن که ای نازنین طفل دلبند من
حسینی بمان و حسینی بمیر
امیری حُسَینٌ وَ نعِمَ الامیر
--
یارب به نسل طاهر اولاد فاطمه
یارب به خون پاک شهیدان کربلا
یارب به صدق سینهٔ پیران راستگوی
یارب به آب دیدهٔ مردان آشنا
دلهای خسته را به کرم مرهمی فرست
ای نام اعظمت در گنجینهٔ شفا
گر خلق تکیه بر عمل خویش کرده‌اند
ما را بسست رحمت وفضل تو متکا
یارب خلاف امر تو بسیار کرده‌ایم
و امید بسته از کرمت عفو مامضی
چشم گناهکار بود بر خطای خویش
ما را ز غایت کرمت چشم در عطا
یارب به لطف خویش گناهان ما بپوش
روزی که رازها فتد از پرده برملا

بایگانی
آخرین نظرات

غفلت

پنجشنبه, ۱۸ آبان ۱۳۹۱، ۰۵:۱۹ ب.ظ
به غفلت عمر شد حافظ بیا با ما به می خانه
که شنگولان سر مست ات، بیاموزند کاری خوش
دعا بفرمایید
  • موافقین ۰ مخالفین ۰
  • ۹۱/۰۸/۱۸
  • ۸۱۶ نمایش
  • مصطفی حسن پناه

نظرات (۴)

  • سیدسروش‌مهدی مویدی
  • نمی‌دونم چرا اصلا فکر نمی‌کردم که «شنگول» توی شعر حافظ به کار رفته باشه. حالا نمی‌دونم این قصه‌ی «بزبز قندی» اون موقع هم بوده یا نه!

    رفتم یه جست‌وجویی کردم، ببینم دیگه کجاها «شنگول» به کار رفته!
    این تیکه از شعر سعدی به نظر متناسب اومد:

    غلام همت شنگولیان و رندانم
    نه زاهدان که نظر می‌کنند پنهانت

    بیا و گر همه بد کرده‌ای که نیکت باد
    دعای نیکان از چشم بد نگهبانت

    به خاک پات که گر سر فدا کند سعدی
    مقصر است هنوز از ادای احسانت

    نکته. دنبال «منگول» و «حبه‌ی انگور» هم گشتم، اما پیدا نکردم!

    اعلان عمومی:
    این هم وبلاگ بنده. از عید قربان راش انداختم، ولی تصمیم داشتم تا یکی دو تا شعر دیگه توش نذاشتم، آدرسش رو علنی نکنم.

    اما گویا من قابلیت‌های «بیان» رو دست کم گرفته بودم! چون برای یکی از پیوندهای شما توی وبلاگشون نظر گذاشتم و وبلاگم، به قول خودمانی، لو رفت!
    هرچند به دو-سه نفری آدرس داده بودم.

    ان‌شاءالله که خیر است. از دوستان هر که قدم‌رنجه کند و نقد، خوشحال و متشکر خواهم شد!

    یا حق
  • حسین شیرازی
  • شنگول احتمالا یه ارتباطی با شنگ داره که خود حافظ در اشعارش استفاده کرده:
    با چشم پرنیرنگ او حافظ مکن اهنگ او 
    کان چشم شوخ شنگ او بسیار طراری کند
    پاسخ:
    آیا این ارتباط مثل ارتباط خنگ با خنگول می باشد؟
  • حسین شیرازی
  • یک کشف جدید در ادبیات فارسی(چون من تا حالا جایی ندیدم): اضاف کردن «ول» یا «وله» به واژه های منتهی به «گ» لغات جدید میسازد:
    شنگ-شنگول
    منگ-منگول-منگوله
    خنگ-خنگول
    زنگ-زنگول-زنگول
    سنگ-سنگول(یادمه تو دور اول مسابقات قویترین مردان یه آقایی به نام سنگول شرکت کرده بود! (فکر کرده بود مسابقان مچه اومده بود تهران آخر شد تو گروهش))
     ژیگول که کلمه اصلی الان منسوخ شده. 
    و میتوان به شاسگول، گوگول، اسگول(شکل تغییر یافته آن به صورت اسکل زیاد شنیده میشود) اشاره کرد
    پاسخ:
    من کامنت رو تأیید می کنم!
    درست و غلطش پای خودت!
    در پاسخ به جناب حافظ:
    بزن بر طبل جنگولک که جنگولک به بار آرد!
    التماس دعا داریم برادر
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی