کافه حزب الله

وبلاگی درباره‌ی همه چیز؛ با یک نگاه انقلابی

کافه حزب الله

وبلاگی درباره‌ی همه چیز؛ با یک نگاه انقلابی

تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافری است
راه‌رو گر صد هنر دارد توکل بایدش
--
زخون جگر پاکِ پاکم کنید سپس عاشق سینه چاکم کنید
به تیغ محبت هلاکم کنید به صحن ابوالفضل خاکم کنید
که خاکم دهد بوی مشک و عبیر
امیری حُسَینٌ وَ نعِمَ الامیر
-
به هر کوی و هر بزم و هر انجمن سرم خاک پای حسین و حسن
پدر در دوگوشم سرود این سخن که ای نازنین طفل دلبند من
حسینی بمان و حسینی بمیر
امیری حُسَینٌ وَ نعِمَ الامیر
--
یارب به نسل طاهر اولاد فاطمه
یارب به خون پاک شهیدان کربلا
یارب به صدق سینهٔ پیران راستگوی
یارب به آب دیدهٔ مردان آشنا
دلهای خسته را به کرم مرهمی فرست
ای نام اعظمت در گنجینهٔ شفا
گر خلق تکیه بر عمل خویش کرده‌اند
ما را بسست رحمت وفضل تو متکا
یارب خلاف امر تو بسیار کرده‌ایم
و امید بسته از کرمت عفو مامضی
چشم گناهکار بود بر خطای خویش
ما را ز غایت کرمت چشم در عطا
یارب به لطف خویش گناهان ما بپوش
روزی که رازها فتد از پرده برملا

بایگانی
آخرین نظرات

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «هدفمندی یارانه‌ها» ثبت شده است

ارز ارزان یک نوع یارانه است. اگر برای واردات ارز ارزان اختصاص داده شود مانند آن است که به کالای وارداتی یارانه داده شود. برای مثال یارانه به گندم یا آرد یا برنج وارداتی می‌تواند با استناد به الزام تأمین نیازهای اساسی مانند خوراک انسان‌ها توجیه پذیر باشد. بر این اساس اولاً باید تولید داخلی کالایی که ارز ارزان‌تر می‌گیرد یا اساساً غیر ممکن باشد یا مقدار تولید آن برای مصرف کافی نباشد در ثانی با توجه به کمبود ارز، آن کالا باید جزو نیازهای مهم باشد. حالا چای چگونه است؟ تولید داخلی ندارد؟! حیاتی و اساسی است؟!

کشور ما صادرات چای هم دارد :)

در مخالفت با حذف یارانه‌ِی سی درصد افراد یارانه بگیر:

الف. تبعیض موجب فساد می‌شود. اگر می‌شد ملاحظه‌ی فقر افراد را در بحث توزیع بیت‌المال کرد، امیر المؤمنین می‌دانست که عقیل چه قدر فقیر است. البته شاید این مثال خیلی مرتبط نباشد. تبعیض موجب فساد می‌شود؛ حرف و حدیث پیش می‌‌آید، رانت و گمان رانت قطعاً! افراد زیادی در اعلام مشخصات خود صادق نخواهند بود، این امر مورد یقین است.

          - ولی فقیه (حفظه الله) در مورد خمس یارانه فرموده اند که خمس ندارد زیرا سهم هر فرد از بیت المال است.

ب. وضعیت فعلی راهکار دارد. یعنی کمبود منابع مالی راهکار دارد، منحصراً فهرست اقدامات را می‌آوریم:

          1. تشدید اختلاف پلکان‌های مصرف در قبوض (عدم تغییر قیمت آب و برق و گاز در قسمت مصرف بهینه و افزودن قیمت در پله‌های بالاتر)

          2. افزایش قیمت فرآورده‌های نفتی و عدم تزریق نقدی یارانه، مقداری را برای جبران کسری نگاه دارند و مابقی را به قسمت بهداشت و درمان عمومی (بخشی که فقرا را شدیداً در فشار قرار می‌دهد) تزریق کنند. همه‌ی این‌ها در صورتی است که اعتقاد داشته باشند که تزریق نقدینگی است که موجب تورم می‌شود. هر چند کسری‌ای وجود ندارد!

          3. مالیات بر در آمد و دارایی با پلکان‌های صحیح به توزیع صحیح ثروت کمک می‌کند. اثر این اقدام خیلی بیشتر است چون بعضی از اغنیا میزان فرار مالیاتی شان از صد برابر یارانه‌ی دریافتی خود و خانواده‌شان بیشتر است.

ج. حقیقتاً اغنیا اگر یارانه‌شان حذف شود، دیگر به مسکن و دلار حمله نمی‌کنند؟ چیزی که باید فهمیده شود این است که نظام مالیاتی و بانکی اگر اصلاح نشود، حذف یارانه‌ی افرادی که ممکن است با اغنیا اشتباه گرفته شوند، هیچ فایده ای ندارد.

د. چه کسی رویش خواهد شد که بگوید یارانه می‌گیرد؟ آیا با دسته بندی مردم به دو طبقه‌ی یارانه بگیر و یارانه نگیر، اختلاف طبقاتی پر رنگ تر نخواهد شد؟ پر رنگ تر شدن اختلاف طبقاتی مشکلات زیادی دارد، در حالی که رایگان شدن بهداشت و درمان (یا خیلی ارزان شدن آن) و ارائه‌ی بیمه‌های همگانی درمانی بلاعوض مطلقاً آن مشکلات را ندارد.

در مقابل حذف یارانه‌ی اغنیا جز راحت تر شدن تأمین یارانه برای دولت چه ثمری دارد؟

  • مصطفی حسن پناه

حق بگوییم حتی اگر تلخ باشد!

ابراهیم (ع) و اسماعیل (ع) برای تجدید بنای کعبه هیچ کس را مورد استعمار قرار ندادند.

امروز می‌خواهیم در مورد گردن کلفت های پدرسوخته صحبت کنیم و رفتارشان در مقابل توزیع عادلانه‌ی ثروت. توزیع عادلانه‌ی ثروت حرص بعضی‌ها را بدجوری در می‌آورد. یکی از حرف‌های شدیداً مفتی که زده می‌شود این است یارانه «رواج خوردن و خوابیدن است!» و چه قدر سیاه است صورت بعضی‌ها که این حرف را می‌زنند!

یارانه موجب می‌شود که بعضی از چرخه‌های ظالمانه شکسته شود. معلوم است کارگری که عمر و جوانی را داد تا «هیچ» درو کند هرگز نباید به روند ظالمانه‌ی جاری ادامه دهد و مدل «دیوار چین» و «اهرام ثلاثه»‌ی لعنتی باید یک روزی متوقف شود. یعنی چی؟ کارگران فرو دست بمیرند تا گردن کلفتان در جامعه‌ی ایده‌آل خودشان همیشه فرسنگ‌ها از تحریم و رکود و تورم جلوتر باشند و لباس فخر بپوشند و فرو دستان، خودشان را «احمق» و «بی‌سواد» بپندارند و آرزوی مرگ کنند؟ و دستمزد آن‌ها را جوری تعیین کنیم که فقط نمیرند و ترجیحاً در سال دوم بازنشتگی بمیرند!

یارانه‌ی تولید که این همه حرف از آن زده می‌شود مگر در غیر از قالب نهاده‌های انرژی مفت که به صنایع بی خاصیت ما سال‌های متمادی بی حساب و امروز با حساب پرداخت می شود قابل پرداخت است؟ تسهیلات کم بهره که خوب به اهلش همیشه داده شده است!!

یارانه همیشه پرداخت شده است. آیا در گذشته یارانه منجر به هرچه بیشتر خوردن و خوابیدن و فربه شدن طبقات خاصی نشده است؟ اینکه یک کارگر فرش باف که تمام عمر مثل یک ماشین کارکرده است بتواند مقابل کارفرمای گردن کلفت از خدا بی خبر قامت راست کند و نگران گرسنه ماندن خانواده اش نباشد گامی به جلو نیست؟ اکنون فقط فهرست یارانه گیرندگان مورد بازبینی است. چرا بعضی‌ها این قدر شلوغ می‌کنند، آیا دغدغه‌ی آن ها واقعاً «تورم» و رشد نقدینگی است؟

من تصور می‌کنم با مبلغ فعلی یارانه‌ها - البته قبل تورمی که اتفاق افتاد - می‌شد زیر بار ظلم نرفت ولی روزی یک وعده غذا خورد. روزی یک وعده غذا شاید خنده دار باشد، اما باید بدانید که این خود در برخی کشورها یک تعریف از «خط فقر» است.

اینکه کارگران یک کارخانه چند ماه حقوق نگیرند ولی همچنان از بدبختی و ناچاری و نه عشق و علاقه به مرام و اخلاق کارفرمای مسلمان و دیندار خود، به کار ادامه دهند چه مفهومی دارد؟ اگر کارخانه‌ای نتواند اقتصاد کند، چرا نیروهای متخصص آن نتوانند به رقیب اش مهاجرت کنند؟ اینها خیلی مرتبط «نظام تأمین اجتماعی»، «بیمه»، «یارانه‌ها» و «ارزش انسان» است و دعوای اصلی سر همین آخری است.

یارانه‌ای که در گذشته استمرار خور و خواب و گسترش طولی و عرضی طبقه‌ی پول داران همیشه بی پول و گردن کلفتان ثروت اندوز ـ که هر از چند گاهی ثروت های مخفی شان چون دم خروس بیرون می‌زند ـ را تضمین می‌کرد، توزیع عادلانه‌اش امروز برای خیلی‌ها مسئله شده است.

* حرف زیاد است، توان نوشتن است که کم است.

  • مصطفی حسن پناه